This paper examines the relationship between regional development and innovation through the analytical lens of Regional Innovation Systems (RIS). Building on the evolution of RIS theory—from first-generation cluster-based approaches to Smart Specialisation (RIS3) frameworks—the study critically evaluates the conceptual foundations, policy assumptions, and governance challenges embedded in contemporary regional innovation strategies. While RIS3 represents one of the most sophisticated policy instruments in regional innovation governance, its effectiveness remains contingent upon institutional capacity, absorptive capacity, and multi-level coordination mechanisms, which are often unevenly distributed across regions. The paper enhances the notion of the regional innovation paradox to explain why regions most in need of innovation-driven development frequently lack the institutional and demand-side capabilities to effectively utilize innovation funds. Moving beyond existing frameworks, the study proposes a next-generation RIS perspective grounded in knowledge governance, democratic participation, transparency, and conflict management. Within this conceptual framework, the twin transitions of digital and green transformation are positioned as critical drivers reshaping regional innovation ecosystems. The findings suggest that successful regional innovation strategies require not only technological upgrading and sectoral prioritization but also strengthened institutional sustainability, improved governance quality, and enhanced firm-level absorptive capacities. The paper concludes that regional innovation policy must evolve toward more inclusive, mission-oriented, and governance-sensitive models to ensure long-term regional resilience and sustainable growth.

JEL Codes: R11, R58, O31, O38, L52

Keywords: Regional Innovation Systems, Smart Specialisation, Regional Innovation Paradox, Knowledge Governance, Twin Transition.

Bölgesel Yenilik Sistemlerinin Evrimi ve Bölgesel Yenilik Paradoksu

Öz

Bu makale, bölgesel kalkınma ile yenilik arasındaki ilişkiyi Bölgesel Yenilik Sistemleri (Regional Innovation Systems – RIS) analitik çerçevesi üzerinden incelemektedir. RIS teorisinin ilk kuşak küme temelli yaklaşımlardan Akıllı Uzmanlaşma (RIS3) çerçevelerine uzanan evrimini temel alan çalışma, çağdaş bölgesel yenilik stratejilerinin kavramsal temellerini, politika varsayımlarını ve yönetişimle ilgili zorluklarını eleştirel bir bakış açısıyla değerlendirmektedir. RIS3, bölgesel yenilik yönetişiminde geliştirilen en kapsamlı politika araçlarından biri olarak kabul edilse de, etkinliği büyük ölçüde bölgeler arasında eşitsiz biçimde dağılan kurumsal kapasiteye, özümseme kapasitesine ve çok düzeyli koordinasyon mekanizmalarına bağlıdır.

Makale, bölgesel yenilik paradoksu kavramını geliştirerek, yenilik odaklı kalkınmaya en fazla ihtiyaç duyan bölgelerin, yenilik fonlarını etkin biçimde kullanabilmek için gerekli kurumsal ve talep yönlü kapasitelere çoğu zaman sahip olmadığını açıklamaktadır. Mevcut yaklaşımların ötesine geçen çalışma, bilgi yönetişimi, demokratik katılım, şeffaflık ve çatışma yönetimi ilkelerine dayanan yeni nesil bir Bölgesel Yenilik Sistemleri perspektifi önermektedir. Bu kavramsal çerçevede, dijital ve yeşil dönüşümden oluşan ikiz dönüşüm, bölgesel yenilik ekosistemlerini yeniden şekillendiren temel itici güçler olarak konumlandırılmaktadır.

Çalışmanın bulguları, başarılı bölgesel yenilik stratejilerinin yalnızca teknolojik gelişmeye ve sektörel önceliklendirmeye değil; aynı zamanda kurumsal sürdürülebilirliğin güçlendirilmesine, yönetişim kalitesinin iyileştirilmesine ve firma düzeyindeki özümseme kapasitesinin artırılmasına da bağlı olduğunu göstermektedir. Sonuç olarak makale, uzun vadeli bölgesel dayanıklılığı ve sürdürülebilir büyümeyi sağlayabilmek için bölgesel yenilik politikalarının daha kapsayıcı, misyon odaklı ve yönetişim duyarlılığı yüksek modellere doğru evrilmesi gerektiğini savunmaktadır.

JEL Kodları: R11, R58, O31, O38, L52.
Anahtar Kelimeler: Bölgesel Yenilik Sistemleri, Akıllı Uzmanlaşma, Bölgesel Yenilik Paradoksu, Bilgi Yönetişimi, İkiz Dönüşüm.

The post The Evolution of Regional Innovation Systems and Regional Innovation Paradox ‒ Erkan Erdil first appeared on EfilJournal.

This study examines the effect of institutional quality on gross capital formation independently of income, using a balanced panel of 118 countries over the period 2002–2022. A composite governance index is constructed from the six Worldwide Governance Indicators via principal component analysis and residualized on GDP per capita, yielding a measure of institutional performance that is orthogonal to income by construction and captures whether each country governs better or worse than its level of development would predict. Fixed-effects panel regressions with Driscoll–Kraay standard errors show that this income-adjusted institutional quality index exerts a positive and statistically significant effect on investment whether measured in absolute terms or as a share of GDP, with near-identical coefficient magnitudes across both specifications. A panel threshold regression does not separate rich from poor countries but distinguishes countries whose institutional performance falls short of income-level expectations from those that meet or exceed them, implying that marginal governance improvements yield the strongest investment response precisely where institutional capacity is weakest relative to development level. The findings carry direct implications for the targeting of institutional reform support: income-adjusted governance benchmarks, rather than absolute rankings, should guide the prioritisation of reform assistance.

Keywords: Institutional Quality, Gross Capital Formation, Panel Data, Threshold Regression, Governance, Income-Adjusted Institutions

JEL Codes: O43, E22, C33, P48

Yatırımın Yapısal Belirleyicisi Olarak Kurumsal Kalite

Öz

Bu çalışma, kurumsal kalitenin brüt sermaye oluşumu üzerindeki etkisini gelir düzeyinden bağımsız olarak incelemekte; 2002–2022 dönemini kapsayan 118 ülkeli dengeli bir panel veri seti kullanmaktadır. Dünya Bankası’nın altı Dünya Çapında Yönetişim Göstergesinden temel bileşenler analizi aracılığıyla oluşturulan bileşik bir yönetişim endeksi, kişi başına GSYİH’ya göre artık değer alınarak, yapısal olarak gelirden bağımsız hale getirilmektedir. Bu sayede elde edilen ölçüt, her ülkenin kendi gelişmişlik düzeyinin öngördüğünden daha iyi ya da daha kötü yönetilip yönetilmediğini ortaya koymaktadır. Driscoll–Kraay standart hataları ile tahmin edilen sabit etkiler panel regresyonları, gelir ayarlamalı kurumsal kalite endeksinin yatırım üzerinde ister mutlak düzeyde ister GSYİH’ya oran olarak ölçülsün istatistiksel açıdan anlamlı ve pozitif bir etkiye sahip olduğunu; üstelik her iki tanımlama biçiminde de katsayı büyüklüklerinin birbirine çok yakın kaldığını göstermektedir. Panel eşik regresyonu, zengin ve yoksul ülkeleri birbirinden ayırmamakta; bunun yerine kurumsal performansı gelir düzeyi beklentisinin altında kalan ülkeleri, bu beklentiyi karşılayan ya da aşan ülkelerden ayırt etmektedir. Bu bulgu, kurumsal kapasitenin gelişmişlik düzeyine kıyasla en zayıf kaldığı yerlerde marjinal yönetişim iyileştirmelerinin en güçlü yatırım tepkisini ortaya çıkardığını göstermektedir. Elde edilen bulgular, kurumsal reform desteğinin hedeflenmesi açısından doğrudan sonuçlar doğurmaktadır: reform desteğinin önceliklendirilmesinde mutlak sıralamalar değil, gelire göre ayarlanmış yönetişim kıyaslamaları esas alınmalıdır.

Anahtar Kelimeler: Kurumsal Kalite, Brüt Sermaye Oluşumu, Panel Veri, Eşik Regresyonu, Yönetişim, Gelir Ayarlamalı Kurumsal Kalite

JEL Kodları: O43, E22, C33, P48

The post Institutional Quality as a Structural Determinant of Investment ‒ Alper Duman, Ece Tahminci first appeared on EfilJournal.

Öz

Enerji güvenliği kavramı uluslararası alanda önemli bir dış politika hedefi olmaya devam etmektedir. Ülkeler fosil yakıtlara alternatifleri benimsedikçe ve teknolojik gelişmeler ile
beraber nükleer enerji yatırımlarının küresel düzeyde artması beklenmektedir. Kamuoyunda genel olarak nükleer enerjinin enerji ithalatına olan bağımlılığını azaltarak enerji
güvenliğine önemli katkı sağlayacağı yönünde genel bir görüş oluşmuş olmasına rağmen bu hedefe ulaşılmasında nükleer enerji yakıt döngüsünün ne şekilde oluşturulduğu önem
arz etmektedir. Nitekim nükleer yakıt üretiminin reaktörde kullanılabilir hale gelmesi teknolojik bilgi ve çok özel bir tasarım gerektirmektedir ve az sayıda üreticiyle sınırlıdır. Bu
çalışmada, nükleer yakıt ticareti ve politikaları mevcut veriler ışığında incelenerek politika önerileri oluşturulmuştur.

Anahtar Kelimeler: Enerji güvenliği, Nükleer Yakıt, İklim Değişikliği, Jeopolitik, Güvenlik, COP 29

JEL Kodları: F00, Q48, Q54, O3.

Nuclear Fuel Dependency within the Framework of Policies to Combat Global Climate Change

Abstract

The concept of energy security continues to be an important foreign policy goal in the international arena. As countries adopt alternatives to fossil fuels and technological advancements
lead to an expected global increase in nuclear energy investments, there is a general consensus in public opinion that nuclear energy will significantly contribute to energy
security. However, achieving this goal depends on how the nuclear fuel cycle is structured. Producing nuclear fuel that can be used in a reactor requires technological knowledge and
a very specialized design, and it is limited to a few producers. In this study, nuclear fuel trade and policies are examined in the light of current data and policy recommendations are created.

Keywords: Energy Security, Nuclear Fuel, Climate Change, Geopolitics, Security, COP 29
JEL Codes: F00, Q48, Q54, O3.

The post Nuclear Fuel Dependency within the Framework of Policies to Combat Global Climate Change – Mihriban Bildir first appeared on EfilJournal.

Türkiye coğrafyası, tarihte birçok yıkıcı depreme tanıklık etmiş, şiddetli depremler çok sayıda can ve mal kaybına yol açmıştır. Ancak Türkiye’de depremin iktisadi etkilerine yönelik çalışmalar incelendiğinde, depremlerin ekonomik büyüme üzerine etkilerine yönelik az sayıda çalışma olduğu görülmektedir. Gelir eşitsizliğine yönelik etkileri ile birlikte konuyu değerlendiren çalışmaya ise rastlanmadığı göze çarpmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Türkiye’de gerçekleşmiş yıkıcı depremlerin ekonomik büyüme ve gelir eşitsizliğine etkilerini analiz etmektir. Bu kapsamda depremlerin etkilerinin ve Türkiye’deki geçmişinin kısaca tartışıldığı giriş bölümünün ardından çalışmanın ilk bölümünde depremlerin makroekonomik etkileri, ilgili literatür kapsamında tartışılmaktadır. Ardından ikinci bölümde Türkiye’de ekonomik büyüme ve gelir eşitsizliği göstergeleri değerlendirilmektedir. Üçüncü bölümde ise, ampirik analize yer verilmektedir. Çalışmanın sonuç bölümünde ise ampirik bulgular değerlendirilmektedir.

Anahtar Kelimeler: Deprem, Ekonomik Büyüme, Gelir Eşitsizliği, ARDL, Türkiye

JEL Kodları: D31, O44, Q54

The Facedown of Türkiye with Earthquake Reality: Analyses on Economic Growth and Income Inequality

Abstract

Türkiye’s geography has witnessed many devastating earthquakes in history, and severe earthquakes have caused many losses of life and property. However, when studies on the economic effects of earthquakes in Türkiye are examined, it is seen that there are few studies on the effects of earthquakes on economic growth, and there are no studies evaluating the issue with its effects on income inequality. The aim of this study is to analyze the effects of devastating earthquakes in the history of Türkiye on economic growth and income inequality. In this context, after the introduction, the macroeconomic effects of earthquakes are discussed within the scope of the relevant literature, in the first section. Then, the second section includes evaluations of economic growth and income inequality in Türkiye. The third section gives empirical analysis and lastly, conclusions include evaluations of evidences.

Keywords: Earthquake, Economic Growth, Income Inequality, ARDL, Türkiye

JEL Codes: D31, O44, Q54

The post Türkiye’nin Deprem Gerçeğiyle Yüzleşmesi: Ekonomik Büyüme ve Gelir Eşitsizliği Üzerine Analizler – Burcu Türkcan first appeared on EfilJournal.

Son yarım yüzyıla baktığımız zaman, kronik makroekonomik istikrarsızlık süreçlerinin Türkiye ekonomisinin bitmeyen çilesi haline geldiğini görmekteyiz. Bu çalışmanın temel hedefi, 1960-2022 döneminde, bu tür süreçlerin verimlilik ve büyüme üzerinde yarattığı kalıcı kayıpları açıklamaktır. Çalışmada, ilk önce, Türkiye ekonomisinin makroekonomik istikrarsızlık ve uzun dönemli büyüme performansı bağlamında, tarihsel gelişiminin incelenmesi amaçlanmıştır. Daha sonra, makro istikrarsızlığın ekonomik büyüme üzerindeki etkileri, üretim fonksiyonu yaklaşımıyla, ampirik olarak araştırılmıştır. Temel bulgular, kronik makroekonomik istikrarsızlığın Türkiye ekonomisin uzun dönemli büyüme performansını olumsuz etkilediğini teyit etmektedir. Çalışmadan elde edilen en temel politika çıkarımı ise kesintisiz yüksek büyüme sürecine girmek için genel kurumsal kaliteyi güçlendirecek adımların atılmasının kaçınılmaz olduğudur.

Anahtar Kelimeler: İstikrarsızlık, Ekonomik büyüme, Politik ekonomi, Zaman Serisi Analizi.

JEL Kodları: E60, O40, O50

The Never-Ending Ordeal of the Turkish Economy: Chronic Instability

Abstract

When we consider the last half century, we see that chronic macro instability episodes have become a never-ending ordeal for the Turkish economy. The main objective of this study is
to explain the permanent losses caused by such episodes on productivity and growth in the 1960-2022 period. In this study, firstly, it is aimed to examine the historical development of
the Turkish economy in the context of macro instability and long-term growth performance. Then, the impact of instability on economic growth was investigated empirically with
the production function approach. The main findings confirm that chronic macro instability negatively affects the long-term growth performance of the Turkish economy. The
main policy implication from the study is that it is inevitable to take steps to strengthen the overall institutional quality to achieve the uninterrupted high growth process.

Keywords: Instability, Economic growth, Political economy, Time Series Analysis.

JEL Codes: E60, O40, O50

The post Türkiye Ekonomisinin Bitmeyen Çilesi: Kronik İstikrarsızlık – Mustafa İsmihan first appeared on EfilJournal.

Türkiye ekonomisi açısından neoliberal küreselleşme sürecinin ortaya çıkardığı politik ekonomi temelli değişimler, sanayi ile hizmet sektörleri arasındaki bağlantıların önemini artırmıştır. Ticari liberalizasyon ve finanslaşma süreci, yatırımlar ve dış ticaretin kapsamını farklılaştırmış, sektörel dinamiklerin gelişimine etki etmiştir. Bunun sonucu olarak, Türkiye ekonomisinin son 30 yılında ortaya çıkan yapısal değişim biçimlerine, sanayileşme (sanayisizleşme) ile birlikte hizmetleşme eğilimleri eşlik etmiş, işgücünün özellikle tarımdan hizmetlere doğru kaydığı sosyo-ekonomik değişimler belirginlik kazanmıştır. Çalışma bu olguları temel almakta, yapısal ayrıştırma yöntemlerini kullanarak Türkiye’de, büyüme, sektörel üretkenlik, istihdam bağlantılarını analiz etmeyi hedeflemektedir. Bununla birlikte imalat-hizmet sektörleri arasındaki bağlantıların kapsamına odaklanılması yolu ile hizmetleşme sürecinin büyüme açısından itici bir nitelik taşıyıp taşımadığı ve de sektörel dinamikler açısından ne tür sapmalara yol açtığı yanıtlanmaya çalışılmaktadır. Esas olarak 1990-2018 arası dönemi kapsayan çalışmada, on iki alt sektöre ilişkin katma değer ve istihdam verilerini içeren GGDC/UNU-Wider ekonomik dönüşüm ile OECD STAN Girdi-Çıktı veri tabanları temel alınmaktadır.

Anahtar Kelimeler: Yapısal değişim, Türkiye’de yapısal değişim, Yapısal ayrıştırma analizi, Sektörel bağlantılar

JEL Kodları: O10, O47, O5, C67, L60, L80

Structural Change, Servitisation Tendencies and Sectoral Linkages in the Turkish Economy

Abstract

For the Turkish economy, the political economy-based changes brought about by the neoliberal globalization process have increased the importance of the linkages between the industry and service sector. The process of trade liberalization and financialization has differentiated the context of investments and foreign trade and influenced the development of sectoral dynamics. As a result, the patterns of structural change that have emerged in the last 30 years of the Turkish economy have been accompanied by industrialization (de-industrialization) and servitization tendencies, and socio-economic changes, especially the shift of the labor force from agriculture to services, have become evident. This study is based on these phenomena and aims to analyze the growth, sectoral productivity, and employment linkages in Türkiye using structural decomposition methods. In addition, by focusing on the dimensions of the linkages between the manufacturing and services sectors, the article tries to investigate whether the process of servitisation is a driving force for growth and what kind of distortions it leads to in terms of sectoral dynamics. The GGDC/UNU-Wider economic transformation database (which contains value-added and employment data for twelve subsectors) to cover the period from 1990 to 2018 and the OECD STAN Input-Output databases are used.

Keywords: Structural change, Structural change in Türkiye, Structural decomposition analysis, Sectoral linkages

JEL Codes: O10,O47,O5, C67, L60, L80

The post Türkiye Ekonomisinde Yapısal Değişim, Hizmetleşme Eğilimleri ve Sektörel Bağlantılar – Emine Tahsin first appeared on EfilJournal.

Keywords: Health, Innovation Policy, Skills, Sustainable Economic Development.
Jel Codes: I00, J24, Q01, O3

The post Core Idea Innovation Policy Perspective Methodology Based Practice: The Sector of Sectors – Ceyhan Öztürk, Erkan Erdil, Aysıt Tansel first appeared on EfilJournal.

Keywords: Metaverse, Finance, Bibliometric Analysis
JEL Codes: G00, O33, L86

The post Investigating Virtual Financial Ecosystem: Ascent of Metaverse Economics Research – Ahmet Faruk Aysan, Zhamal Nanaeva first appeared on EfilJournal.

Anahtar Kelimeler: Ekolojik ayak izi, Teknoloji, OECD
JEL Kodları: Q01, Q55, Q57, O32

Abstract
Nowadays, the increase in pollution with higher economic growth, especially for underdeveloped and developing economies, increases the importance of ensuring environmentally friendly growth. For this reason, measures to limit the ecological footprint have begun to be sought and various technological steps have begun to be taken. The relationship between ecological footprint and technology has gained importance recently and a number of studies have begun to be carried out. However, only a few of these studies examined OECD countries. Therefore, in the current study, this relationship was examined using MG and RC models for OECD countries in the period 1997-2020. According to the results of the analysis, it was found that technological innovation, natural resource revenues and GDP growth increased the ecological footprint in the long term, while the use of renewable energy decreased it.

Key Words: Ecological footprint, Technology, OECD
JEL Codes: Q01, Q55, Q57, O32

The post Teknolojik Gelişim ile Ekolojik Ayak İzi İlişkisi: OECD Ülkeleri Uygulaması – Ergün Aktürk, Sena Gültekin first appeared on EfilJournal.

Key Words: Ecological footprint, Technology, OECD
JEL Codes: Q01, Q55, Q57, O32

Öz
Günümüzde özellikle gelişmemiş ve gelişmekte olan ekonomiler için daha yüksek ekonomik büyüme ile kirlenmenin de artması çevre dostu büyümenin sağlanmasının önemini artırmaktadır. Bu nedenle ekolojik ayak izini sınırlandıracak önlemler aranmaya ve çeşitli teknolojik adımlar atılmaya başlanmıştır. Ekolojik ayak izi ve teknoloji arasındaki ilişki son dönemde oldukça önem kazanmış ve bir dizi çalışma yapılmaya başlanmıştır. Yalnız bu çalışmalardan yalnızca birkaçı OECD ülkelerini incelemiştir. Bu nedenle, mevcut çalışmada bu ilişki 1997-2020 döneminde OECD ülkeleri için MG ve RC modelleri kullanılarak incelenmiştir. Analiz sonucuna göre uzun dönemde teknolojik inovasyon, doğal kaynak gelirleri ve GSYİH artışının ekolojik ayak izini artırdığı, yenilenebilir enerji kullanımının ise azalttığı bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler: Ekolojik ayak izi, Teknoloji, OECD
JEL Kodları: Q01, Q55, Q57, O32

The post Teknolojik Gelişim ile Ekolojik Ayak İzi İlişkisi: OECD Ülkeleri Uygulaması – Ergün Aktürk, Sena Gültekin first appeared on EfilJournal.