Abstract

This article explores a Rooted Futures framework for central banking, positing that money functions as a form of memory that carries social and economic obligations across time. It is shown that a central bank’s ability to influence the future is strictly limited by its his-torical credibility, meaning past performance acts as an operative constraint on current policy effectiveness. By integrating economic theory with anthropological insights, the text demonstrates that monetary stability relies on social trust and narrative discipline rather than just technical maneuvers. Central bankers are described as temporal bridges who must manage inherited institutional reputations to make future commitments believable to the public. Ultimately, the work establishes an intertemporal ethics where today’s trans-parent and responsible governance serves as the essential infrastructure for tomorrow’s financial stability. Consequently, the paper implies that central bankers must move beyond a focus on contemporaneous technical outcomes to embrace an intertemporal ethics of stewardship, recognizing that today’s policy conduct serves as the “memory infrastructure” that will either empower or constrain the credibility of future institutional commitments.

Keywords: Monetary memory; Rooted Futures; Central bank legitimacy; Intertemporal commitment

JEL codes: E52, E58, E61, D82, Z13

 

Paranın Hafızası: Köklü Gelecekler Perspektifinden Merkez Bankacılığının Etiği

Öz

Bu makale, merkez bankacılığı için Köklü Gelecekler çerçevesini ele almakta ve paranın, toplumsal ve ekonomik yükümlülükleri zaman içinde taşıyan bir hafıza biçimi olarak işlev gördüğünü ileri sürmektedir. Bir merkez bankasının geleceği etkileme kapasitesinin, sa-hip olduğu tarihsel güvenilirlikle sıkı biçimde sınırlı olduğu ortaya konulmaktadır. Başka bir ifadeyle, geçmiş performans, mevcut politikaların etkinliği üzerinde işlevsel bir kısıt oluşturmaktadır. Ekonomik teoriyi antropolojik içgörülerle bütünleştiren çalışma, parasal istikrarın yalnızca teknik müdahalelere değil, aynı zamanda toplumsal güvene ve anlatısal disipline dayandığını göstermektedir. Merkez bankacıları, geçmişten devralınan kurum-sal itibarın yönetilmesi ve geleceğe yönelik taahhütlerin kamuoyu nezdinde inandırıcı kılınması gereken zamanlararası köprüler olarak tanımlanmaktadır. Sonuç olarak çalışma, günümüzde şeffaf ve sorumlu bir yönetişimin yarının finansal istikrarı için temel altyapıyı oluşturduğu bir zamanlararası etik anlayışı ortaya koymaktadır. Buna bağlı olarak makale, merkez bankacılarının yalnızca mevcut dönemdeki teknik sonuçlara odaklanmanın öte-sine geçerek bir zamansal idare etiğini benimsemeleri gerektiğini savunmaktadır. Zira bugünkü politika uygulamaları, gelecekteki kurumsal taahhütlerin güvenilirliğini ya güçlendirecek ya da sınırlandıracak olan bir “hafıza altyapısı” işlevi görmektedir.

Anahtar Kelimeler: Parasal hafıza; Köklü Gelecekler (Rooted Futures); Merkez bankası meşruiyeti; Zamansal taahhüt

JEL Kodları: E52, E58, E61, D82, Z13

Satın Al Açık Erişim