Öz

Çalışmada, TÜİK tarafından yayımlanan girdi-çıktı tabloları kullanılarak Leontief girdi-çıktı modeli uygulanmış; sektörlerin emek katsayıları, istihdam çoğaltanları, dolaylı istihdam etkileri ve faktör kullanımları karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Analiz sonuçları, Türkiye ekonomisinde istihdam yaratma kapasitesinin kamu yönetimi ve eğitim gibi geleneksel kamu hizmetlerinden seyahat acenteleri, turizm ve istihdam hizmetleri gibi sektörel dağılımda belirgin bir kayma yaşadığını işaret etmektedir. 2023 yılı itibarıyla istihdam hizmetleri ve üye olunan kuruluşların hizmetleri sektörlerinin çoğaltan etkisinin arttığı, buna karşın sanayi sektörlerinin istihdam yapısında önemli bir yapısal değişim gözlenmemiştir. Ayrıca, elektrik, gaz ve iklimlendirme sektörü stratejik girdi olma özelliğini korurken, havayolu taşımacılığı ve inşaat sektörlerinin dolaylı faktör kullanımındaki ağırlığı artmıştır. Sonuçlar, sanayi sektörünün istihdam yaratma hususunda yetersiz kalması ve hizmetler sektörünün dengesiz büyümesi sebebiyle, Türkiye ekonomisinde var olan yapısal kırılganlık riskine işaret etmektedir. Bulgulara göre, sanayi sektörünün istihdam esnekliğini artıracak ve sektörel dengeyi sağlayacak stratejilere öncelik verilmesinin gerekli olduğu değerlendirilmektedir.

Anahtar Kelimeler: İstihdam Çoğaltanı, Girdi-Çıktı Analizi, İstihdam

JEL Kodları: C67, E24.

An Empirical Analysis of the Sectoral Transformation of Employment and Multiplier Effects in the Turkish Economy

Abstract

This study applies the Leontief Input-Output model using input-output tables published by the Turkish Statistical Institute (TÜİK); it comparatively examines the labor coefficients, employment multipliers, indirect employment effects, and factor uses of the sectors. The analysis results indicate that the employment creation capacity in the Turkish economy has experienced a significant shift from traditional public services, such as public administration and education, to service sub-sectors, such as travel agencies, tourism, and employment services. As of 2023, it was determined that the multiplier effect of the employment services and member organization sectors increased, while no significant structural change was observed in the employment structure of the industrial sector. In addition, while the electricity, gas, and air conditioning sector retains its strategic input status, the weight of the air transport and construction sectors in indirect factor use has increased. The results point to the structural fragility in the Turkish economy due to the inadequacy of the industrial sector in creating employment and the unbalanced growth of the services sector. The findings suggest that we should prioritize strategies that enhance the industrial sector’s employment flexibility and maintain sectoral balance.

Keywords: Employment Multiplier, Input–Output Analysis, Employment

JEL Codes: C67, E24.

Satın Al Açık Erişim